DE AVONDEN GERARD REVE PDF

Op het eerste gezicht lijkt het alsof Frits nergens bang voor is. Hij doet alsof hij overal iets van weet en probeert mensen zo af te troeven of ze helemaal de aarde in te praten. Hij heeft het ik het boek namelijk opvallend vaak over erge en enge ziektes. Het lijkt hier op het eerste gezicht alsof hij een grap erover maakt. Maar als je verder leest en er over gaat nadenken, dan kom je er achter dat hij juist erg bang is voor de ziektes, en wil mensen dingen aanpraten, zodat hij niet de enige is met deze gevoelens. Daarom maakt hij de andere mensen ook maar bang.

Author:Shagor Taugar
Country:Sierra Leone
Language:English (Spanish)
Genre:Science
Published (Last):7 October 2013
Pages:221
PDF File Size:19.77 Mb
ePub File Size:20.6 Mb
ISBN:446-5-22210-222-7
Downloads:96824
Price:Free* [*Free Regsitration Required]
Uploader:Zulull



Op het eerste gezicht lijkt het alsof Frits nergens bang voor is. Hij doet alsof hij overal iets van weet en probeert mensen zo af te troeven of ze helemaal de aarde in te praten. Hij heeft het ik het boek namelijk opvallend vaak over erge en enge ziektes.

Het lijkt hier op het eerste gezicht alsof hij een grap erover maakt. Maar als je verder leest en er over gaat nadenken, dan kom je er achter dat hij juist erg bang is voor de ziektes, en wil mensen dingen aanpraten, zodat hij niet de enige is met deze gevoelens.

Daarom maakt hij de andere mensen ook maar bang. Ook heeft hij het erg vaak over kaalheid. Door mensen tot vervelens toe erop te wijzen dat ze kaal worden, projecteert hij zijn angstgevoelens voor deze ziekte op hen.

Hij praat hier in het boek veel over, omdat hij stilte het ergste vindt dat er is. Ik heb het idee dat hij deze dingen ook zegt om mensen van zich af te zetten. Nog meer angst komt aan de orde in zijn dromen, hier wordt hij elke nacht met de dood geconfronteerd. Als je naar de visie van dit persoon kijkt, het existentialisme, zou je zeggen dat Frits helemaal niet bang moet zijn voor de dood, maar dit is hij duidelijk wel, omdat hij altijd zwetend wakker wordt.

Angst voor lichaamsverval. Dit is vooral goed te merken doordat hij om het minste of geringste al dingen totaal somber inziet. Denk maar aan de keer dat hij naar een vriend gaat, het het gaat die avond regenen, en zegt Frits gelijk dat het een totaal mislukte avond gaat worden. Ik doel hier vooral op zijn ouders. Hij heeft het hier gedurende het hele boek over.

Vooral onder het eten. Zijn vader slurpt zijn soep op, hij eet het vlees met zijn handen, hij zit met zijn eetlepel in de suikerpot, hij is veel te dik. Hij prakt zijn eten dat zo geweldig is klaar gemaakt door zijn moeder, dit vind Frits verschrikkelijk. Zijn moeder is volgens hem wel iets beter, maar doet deze dingen ook wel een beetje. Ook walgt hij van andere mensen die bijvoorbeeld kaal zijn geworden of ander ziektes hebben.

Hij heeft het hier vaak met zijn vrienden over, omdat hij ze ook dit gevoel wil geven. Het zegt het niet met zoveel woorden, maar hij zegt wel hoe walgelijk de mens op zich eigenlijk is. Dat het helemaal niet het perfecte wezen van de natuur is, maar dat het meer het enige foutje op aarde is. Het kankergezwel van de prachtige aarde. Je ziet aan alles van Frits doet, dat hij niet van het leven houdt. Hij lijdt letterlijk aan het leven.

Hij is in het leven geworpen, dat hij eigenlijk helemaal niet wilde. Hij wilde denk ik helemaal het liefst niet leven. Hij is letterlijk gevangen in een web van ongunstige situaties. Dat soort dingen. In werkelijkheid valt het best wel wat mee, die ongunstige situaties. Maar Frits is zo wanhopig dat nooit iets goed gaat, dat alle kleine dingetjes hem opvallen en dat hij daar een geweldig probleem van maakt. Ook gaat hij op het eind van het boek maar op zoek naar vrienden om mee uit te gaan, maar er is niemand thuis.

Hij weet wat hiervan de consequenties zijn. Hij moet dan de hele avond met zijn ouders op de bank zitten, die ook niemand hebben uitgenodigd. Hij ziet hier duidelijk heel erg tegen op, omdat hij vlak voordat hij weer naar huis gaat tot God bidt. Dit doet hij volgens mij niet omdat hij echt in God geloofd, maar eerder omdat hij de wanhoop nabij is en echt geen andere uitweg ziet dan tot God te bidden en Hem vertellen dat zijn ouders er niets aan kunnen doen, en dat Hij hun goedheid moet zien.

Het hele boek is eigenlijk opgebouwd uit dingen die uit verveling ontstaan. Frits is een jongen die ook echt verveling opzoekt naar mijn idee.

Hij onderneemt zelf niets. Geen protestactie, geen ander werk, geen sport, niets. Hij doet de hele dag helemaal niets. Dit is wel mooi vind ik, omdat dit erg goed past bij het existentialisme. Reve maakt hiermee duidelijk dat het hele leven zinloos is, en dit laat hij zien door middel van Frits.

Het leven heeft voor Frits dan ook totaal geen zin, en heeft naar mijn idee soms zin om er een eind aan te maken, als je nagaat wat hij wel niet van zijn leven maakt. Helemaal niets. Frits is ook duidelijk nog niet over zijn puberteit heen.

Want het laat erg goed het zondagmiddag gevoel zien, in die tijd dat het boek is geschreven kon je namelijk helemaal niets doen op zondag. En hij is nog niet zo volwassen om dan zelf wat te ondernemen. Dus hangt hij de hele dag maar wat. Hieronder een citaat uit het boek goed de verveling van Frits laat zien: Citaat blz. Het was bijna een uur.

Hij ging op de divan zitten. Hij schoof de lange vitrage opzij en drukte zijn gezicht tegen de ruit. Zijn voorhoofd liet een vette plek achter op het glas. Hij duwde het er opnieuw tegen aan en keek naar beneden.

In de tuin van het rechts aangrenzende huis zat een keeshond onder een rododendron zijn behoefte te doen. Er hingen drie jassen te luchten aan een waslijn. Op het betonnen straatje van de tuin onder hem zat een witharige man houtjes te hakken. Af en toe sprong bij een slag een stuk een eind de hoogte in. Hij beet met zijn hoektanden in een spant tussen twee ruiten, liet zijn tong over het glas gaan en liep naar de keuken.

Hier nam hij een handvol kachelhoutjes uit een papieren zak in de hoek, legde ze op de keukentafel en opende geruisloos de naar binnen openslaande ramen. Even nadat de hakkende man had toegeslagen, wierp hij telkens een stukje hout ver verwijderd in de tuin, op verschillende plaatsen: op het grint, de stenen van de rotspartij of tegen de omheining; elke keer met kracht, zodat het flink geluid gaf. Bij de vierde maal stond de man na het oprapen het hout lang en aandachtig te bekijken.

Frits wierp nog een keer een stuk, op het linker eind van het straatje, sloot toen het raam en zuchtte. Zijn moeder zegt dit ook tegen haar zoon, maar die trekt zich daar weinig van aan.

Dit komt vaak voor als ze bijvoorbeeld een woordenwisseling hebben wat er op de radio moet komen. Hij houdt dan niet rekening met de andere mensen in de kamer, zoals zijn vader en moeder. Zijn broer en die zijn vrouw hadden een kind gekregen, waar ze natuurlijk geweldig veel van hielden. Maar Frits weet zich dan niet te bedwingen en zegt direct dat het kind vast niet veel ouder wordt dan 3 maanden, omdat hij een scheve rug en een waterhoofd heeft.

Ook dit is mooi dat Reve dit erin heeft verwerkt, omdat het nog een kenmerk van het existentialisme is. Dat je alleen jezelf op deze wereld hebt. Je kunt dan ook alleen op jezelf vertrouwen en zeker niet op een ander. Daarom trekt hij zich niets van anderen aan, en beslist alles in overleg met zichzelf. Hoewel het op een bijtende manier wordt is het erg grappig en heb ik verschillende keren gelachen om de geweldig droge en keiharde opmerkingen van Frits van Egters. Dit is ook een goede manier geweest om dit vreselijk trieste boek een beetje vrolijker te maken.

Dit werk behoort duidelijk tot het existentialisme. Dit merk je aan alles. In het existentialisme is de mens een misbaksel, het enige foutje op de wereld. Dit maakt Reve duidelijk doordat Frits voor de spiegel naar zichzelf kijkt en walgt van zichzelf. Ook is de enige die je kunt vertrouwen jezelf. Maar nog meer kenmerken van deze stroming zijn dat het leven niets waard is, het leven is zinloos. Dit is duidelijk te zien bij Frits, want hij verveelt zich elke dag.

Mensen denken het wel, maar de mens heeft helemaal geen grip op de realiteit. De mens zit gevangen in een web van ongunstige situaties, dit is ook goed weergegeven.

Altijd als Frits eens een keer de zin bij elkaar haalt om eens wat te ondernemen, dan gebeurt er altijd wel iets dat het tot een mislukking maakt. Zoals dat zijn vrienden er niet zijn, het gaat regenen of dat hij alleen bij zijn ouders moet zitten. Hij is echt een slachtoffer van de omstandigheden. Ook het enige dat je echt zeker weet in deze wereld is dat je bestaat en dat je een keer dood gaat, dit is eigenlijk je enige houvast.

Er zijn dus helemaal geen zekerheden in het leven. Zelfs de godsdienst niet. Ook al wordt hier toch duidelijk naar verwezen in het boek. Frits bidt namelijk meerdere keren tot God. Hij zou dus niet in God moeten geloven, maar ik denk ook eigenlijk niet dat hij dat echt doet, maar dat hij meer uit wanhoop tot God bidt, dan dat het echt iets is waar hij in gelooft. Het lijkt voor hem de enige weg uit denk ik.

Het denkbeeld is dus erg pessimistisch. Het leven heeft dus totaal geen zin, maar daarom hoeft het nog niet vervelend te zijn, je kunt het zelf zo leuk maken als je wilt.

ENDECHA TARREGA PDF

Gerard Reve

Levensloop[ bewerken brontekst bewerken ] De broers en moeder Van het Reve rond Links zit Gerard. Reve werd geboren om half zes in de namiddag, in de Amsterdamse Van Hallstraat 25". Enkele jaren voor de geboorte van Karel was er al een vroeggestorven baby met dezelfde naam geboren. Het gezin Van het Reve woonde er in de loop der tijd op drie verschillende adressen in de Ploegstraat de toenmalige nummers 50 of 56, 57 en 85 boven. Na een onvoltooide opleiding aan het Vossius Gymnasium in de jaren bezocht hij tot de Grafische School in Amsterdam, waar hij een opleiding tot typograaf volgde.

CONVERSATIONAL HYPNOSIS A MANUAL OF INDIRECT SUGGESTION PDF

De avonden

Deze maand: de naoorlogse Nederlandse roman. Het dooit geweldig, wat een dooi! Een lijfboek dus. Zo intens ben ik er zelf niet mee opgegroeid en mijn eigen exemplaar stamt dan ook van rond mijn twintigste levensjaar, uit , een drukje dat volledig uit elkaar ligt, omdat het miserabel is gelijmd, niet omdat het stukgelezen is. Dat geldt voor meer klassieken maar bij dit boek is het eigenlijk een wonder.

Related Articles